Griekenland. Dat tijdloze land waar zelfs de stenen spreken.
Over de moed, 't uithoudingsvermogen en de glorie van de mens.
Zoals deze eenzame steen in een verlaten pas
zo'n 300 km ten noorden van Athene.
Dit is het verhaal over een keerpunt in de geschiedenis.
Over de dag waarop 300 Griekse krijgers
stierven voor hun vrijheid en de onze.
In 480 voor Christus zette koning Xerxes van Perzië zijn enorme slavenrijk in beweging
om de kleine Griekse staatjes te verpletteren
die als enige in de toen bekende wereld nog vrij waren.
We zijn eindelijk in Europa.
Mardonius. Wanneer zullen onze troepen Griekenland bereiken?
Over zeven dagen en zeven nachten.
Drijf ze voort. Ik wil mijn vaders nederlaag wreken.
Dit leger zal u niet alleen Griekenland schenken, maar de hele wereld.
Je hebt gelijk.
Dat was mijn vaders droom: Één wereld, één heerser.
10 jaar geleden kwam hij bij Marathon met een golf.
Maar ik kom met een hele oceaan.
Dus dit is de Spartaanse spion die mijn troepen wilde tellen.
Ja, heer. Maar hoe we hem ook martelen
er komt geen woord over zijn lippen.
Breng hem bij me.
Waarom zeg je niets?
Ik heb niets te zeggen.
Zeg eens, zijn de Spartanen echt de moedigste strijders van Griekenland?
Daar zult u zelf wel achter komen.
Dwaas. Jullie zijn maar met weinigen.
Jullie kleine land is verdeeld en heeft meerdere leiders.
Hoe kan zo'n land mij, de wereldheerser, trotseren?
Dat kunt u niet begrijpen.
Want u bent de heerser der slavernij. U weet niet wat vrijheid is.
Genoeg.
Op onbeschaamdheid volgt de dood.
Grijp hem.
Wacht.
Laat hem vrij.
Kom hier, vriend.
Ik heb je leven gespaard, maar niet uit mededogen.
De Grieken houden een bijeenkomst in Korinthe.
Ga daarheen en vertel ze watje hier gezien hebt:
Een macht niet tegen te houden door mensen of goden.
Ga.
Agathon.
Gryllus. Wat brengtjou naar dit ellendige oord?
- Ik ben hier met Demaratus. - Met Xerxes.
Niet waar, al ben ik wel in zijn kamp.
Demaratus was koning van Sparta voor hij werd verbannen.
Demaratus interesseert me niet.
Jij bent in het kamp van de vijand en dus 'n vijand van Griekenland.
Je kent mijn zoon Phylon, toch?
Geef hem 'n boodschap. Hij mag me niet veroordelen tot hij alle feiten kent.
Die Griekse spion was een moedig man.
Hij was een Spartaan, heer.
Demaratus, jij bent hun koning geweest.
Denkjij dat Sparta terug zal vechten?
Wilt u 'n eerlijk antwoord, of 'n plezierig antwoord?
De waarheid. - Ze strijden tot de laatste snik.
Maar ze vormen geen eenheid, ze hebben twee koningen.
Degene die mijn troon stal, stelt niks voor. Maar Leonidas is 'n ware Spartaanse koning.
Zijn naam, "leeuw", maakt hij ook waar.
Zijn moed, krijgskunst en vaderlandsliefde zijn onovertroffen.
Je hebt veel waardering voor Spartaanse koningen.
Ja zeker. Ik ben er zelf ook een geweest.
Je komt anders niet over als een geducht strijder.
Ik kan elke tegenstander aan.
Dat mag je bewijzen.
Ik heb een opmerkelijk man in mijn lijfwacht.
Ik heb hem vier goede zwaardvechters zien doden
alleen omdat ze mij met hun gepoch mishaagden.
Bewijs het maar.
Maak voort.
Je hebt mijn maaltijd weer eens weten te bederven.
Mijn heer.
- Artemisia. - Mag ik binnenkomen?
Ja zeker.
Vijf van mijn schepen zijn voor anker gegaan.
Wat een aangename verrassing. Ik had je schepen verwacht, maarjou niet.
Als mijn mannen vechten, hoort een koningin erbij te zijn.
Om ze te zien sterven? Dat gun ik mijn onderdanen ook altijd.
Artemisia, vorstin van Halikarnassos.
Toen we in haar stad waren, vroeg de koning haar om raad.
Fijn dat je er bent. Iedereen geeft me een ander advies.
Artabanus wil dat ik de strijd staak
Mardonius wil dat ik de hele wereld verover.
Demaratus wil vrede sluiten met Sparta.
Omdat ik mijn volk ken en hun handelingen kan voorspellen.
Ook als ze een van hun koningen afzetten?
Excuseer me, heer. Ik kan deze spitsheid niet waarderen.
Ik vaar er anders wel bij. Ik ben tenminste nog steeds bij mijn volk.
En nog steeds koningin.
Goed gesproken. Ik heb getracht zijn arrogantie te beteugelen,
maar niks is zo dodelijk als 'n vrouwentong.
- Waarom laat je hem dan blijven? - Hij kan me van dienst zijn.
De Grieken bespreken mijn eisen in Korinthe.
Ze mogen zich niet verenigen.
Als ze onderling onenigheid hebben, kan Demaratus me veel voordeel opleveren.
Ons, bedoel je.
Ik heb jouw goede raad ook nodig.
Kom vanavond bij me, Artemisia.
Kom je?
Alleen als we ons gesprek beperken tot de bijeenkomst in Korinthe.
De onafhankelijkheid van onze steden is de basis van onze vrijheid.
Ik stel voor dat elke stad dit probleem zelf aanpakt
zonder haar waardigheid te verliezen
maar ook zonder nutteloze heldendaden
die de uitroeïng van 't Griekse volk tot gevolg hebben.
Stilte.
We luisteren nu naar de afgevaardigde van Athene, Themistocles.
10 jaar geleden viel de vader van Xerxes bij Marathon Griekenland binnen.
Bij die gelegenheid boden de Atheners verzet.
Onze Spartaanse vrienden, befaamd om hun trouw en hun militaire moed, wilden helpen
maar werden opgehouden, als ik het goed heb, door een religieus feest.
Waarna de Atheners, zonder hulp en met tien keer zo weinig man
de vijand aanvielen en in zee wierpen.
Dat is geschiedenis. De tijden zijn veranderd.
Ja, de tijden zijn veranderd.
Het gevaar is nu nog veel groter. Heel Azië valt ons aan.
Met veel meer mannen dan er Grieken zijn.
Die mannen zijn wreed, woest, bloeddorstig en genadeloos.
Maar niet daarom moeten we ze vrezen. Dat is niet hun werkelijke kracht.
Hun kracht ligt in hun eenheid.
Eenheid. Onthoud dat ene woord, dat Griekenland zeker zal vernietigen
tenzij we zelf ook een eenheid vormen.
Een eenheid van vrije mannen die strijden tegen deze eendrachtige stroom van tirannie.
We weten dat Themistocles een redekunstenaar is.
Maar voor we ons door zijn woorden laten leiden
moeten we ook andere zaken in ogenschouw nemen.
Heeft Athene 't orakel van Delphi soms niet om raad gevraagd?
Niet één Griekse staat doet iets zonder de goden te raadplegen.
Onthul die voorspelling, en betrek ons niet bij 'n hopeloze oorlog.
Hopeloze oorlogen bestaan niet. Wel hopeloze lafaards.
U ontwijkt het antwoord. Ik ken die voorspelling toevallig.
Hier komt het:
Vlieg naar het eind van de wereld, verdoemden. Verlaat uw huis,
want vuur en de onbesuisde oorlogsgod vernederen u.
Het lijkt mij duidelijk dat de goden de ondergang van Athene voorspellen.
Wat fijn om zo'n pientere man in ons midden te hebben.
Hij kan staatsgeheimen ontvreemden en weet ook nog eens wat de goden bedoelen.
Nu de heilige tekst toch gestolen is, heeft geheimhouding geen zin meer.
Dit is de rest van de voorspelling:
Dan zal de vooruitziende Zeus dit antwoorden op de gebeden van Athene:
Veilig zal de houten muur voortbestaan voor u en uw kinderen.
- Wat betekenen die woorden? - Niets.
Niets?
Wilt u zeggen dat de goden onzin uitkramen?
Leg me geen woorden in de mond.
Geen enkele houten muur kan Xerxes' leger weerstaan.
Bovendien heeft Athene geen houten muur meer.
- Waar hebt u deze informatie gestolen? - Heeft Athene nog 'n houten muur?
Geef antwoord. Ja of nee?
- Ja. - Een houten muur?
Een uitstekende zelfs. Ik kan het weten, want ik had de leiding over de bouw.
Onze nieuwe Atheense schepen, met hun moedige bemanning.
Dat is onze houten muur.
De muur die ons volgens Zeus zal beschermen.
De goden liegen niet.
Kunnen we niet beter acht slaan op hun woorden
in plaats van te luisteren naar dwazen, dieven en lafaards?
Wat een belediging.
Athene zal luisteren naar de goden en strijden voor de overwinning.
Een overwinning waar heel Griekenland in mag delen.
Spreek, vriend.
Ik vertegenwoordig Phocis.
Onze kleine staat kan maar 1000 soldaten leveren.
Wie zal ons komen helpen? Zal Sparta ons verdedigen?
Dit is een heel belangrijke vraag.
Athene heeft schepen. Maar Sparta heeft het beste leger.
Laten we daarom luisteren naar de afgevaardigde van Sparta.
Koning Leonidas van Sparta.
Ik kan niets doen zonder de toestemming van mijn volk.
Maar ik ken mijn volk. Ze zullen zeker strijden.
Zullen ze de anderen aanvoeren?
Sparta zal vechten. Of de anderen nu volgen of niet.
Nu zult u woorden horen die historisch zijn voor ons land.
Als blijk van haar vertrouwen in de Spartaanse heldhaftigheid
doet Athene hierbij afstand van het bevel over de vloot
en plaatst ze haar schepen onder Spartaans bevel.
Voortaan zal elk Atheens schip onder Spartaans bevel staan.
Het is ons gelukt.
Het gaat zoals wij willen. Ze zullen nog wel even ruziën.
Terwijl de tijd dringt.
Mensen die hun mening mogen geven, zijn goed te beïnvloeden.
Die dwaas dreef me bijna in het nauw met die voorspelling.
Zoiets hoop ik nooit meer mee te maken.
Dankzij die vloot is het toch gelukt.
Maar de Spartanen zijn geen zeevaarders.
Jouw admiraal zal mij het bevel over de vloot laten voeren.
Dat vind je toch niet erg?
Sparta zal zijn plicht doen.
Dat kan hij ook maar beter snel doen.
Want de Perzen rukken op als een sprinkhanenplaag.
Als we ze aanvallen in Thessalië of op volle zee,
lopen ze ons zo onder de voet.
We moeten een strategisch punt zoeken.
- Hier? - De Thermopylae-pas?
De beste verdedigingslijn ten noorden van Korinthe.
De bergen lopen door heel Griekenland. Ze moeten hier wel langs.
Met een paar man kan ik die landstrook verdedigen tot de anderen klaar zijn.
Ik kan de vloot naar de wateren boven Thermopylae brengen en jou zo beschermen.
Als jouw admiraal het goed vindt. Dit is een geweldig plan.
Wanneer kun je erheen trekken?
Ik moet overleggen met de Raad.
Maar als we eenmaal beginnen, marcheren we ongekend snel op.
Intussen kun je de pas laten bezetten door enkele Atheners.
Laten we onszelf niet bedotten.
Geen enkele Griek zal iets doen voordat de Spartanen opmarcheren.
En dan echt marcheren.
Met rode mantels en fluiten.
Ik weet het. Alleen dat zal Griekenland verenigen. Ik vertrek direct.
Ik zal mijn schepen opstellen. Ik zie jullie in de baai van Lokris.
We zullen er zijn.
Agathon. Ik dacht dat ikje nooit meer zou zien. Wat is er gebeurd?
Ik was bij de Perzische koning. Hij gaf me een paard.
Ik moest vertellen wat ik heb gezien.
- Waarom heb je niet meevergaderd? - Ik wou niemand bang maken.
Dus het leger is echt zo groot als wordt beweerd?
Het is onvoorstelbaar groot.
Ik heb ze zes dagen lang voorbij zien trekken.
Ik raakte de tel kwijt. Ze drinken de rivieren leeg.
En 's nachts zijn er meer kampvuren dan sterren aan de hemel.
Mooi.
Als jongen wilde ik altijd de sterren aanraken met mijn speer.
- Ik vertrouw die vrouw niet. - Ik ook niet.
Overdag vraagt hij ons om raad, maar 's nachts...
Mijn heer.
Hydarnes, waarom kom je me storen?
Onze verkenners melden dat de Grieken Thessalië hebben verlaten.
- Dat verwachtte ik wel. Wil je wijn? - Achter Thessalië liggen de bergen.
Er is maar één pas: Thermopylae.
Hou op met die aardrijkskunde.
We moeten er cavalerie heensturen om de pas veilig te stellen.
Jij moet doen wat ikje opdraag.
Maar het is mijn plicht...
Het is jouw plicht om mij te gehoorzamen. Ik ben niet bang voor de Grieken.
Als ze willen vechten, komen ze maar op.
Ik zal Thermopylae voor ze openhouden.
- En als... - Genoeg.
Het is mijn oorlog. En die voer ik op mijn manier.
Verdwijn.
Laat in de middag zijn we in Sparta.
Heb je in het Perzische kamp Demaratus ook gezien?
Nee, maar wel een bewonderaar van Perzië.
- Wie dan? - Gryllus, de vader van Phylon.
Ik heb 'm in het gezicht geslagen.
Niet te geloven. Hij was zo'n goede man.
Wat moet ie bij de barbaren? Eigenlijk had ik hem moeten doden.
Phylon moet ondervraagd worden. Misschien wist hij ervan.
We zullen met hem praten.
Phylon.
- Wat heb je vandaag gedaan? - Geoefend met speer en zwaard.
En over de oorlog gepraat. Naar 't schijnt gaan we naar 't noorden.
Helemaal naar Thessalië, schijnt 't.
Dit is een goede oorlog. Xerxes heeft 100 naties bij zich.
Geweldig, hè?
- Wanneer komt Leonidas terug? - Vanavond.
Ik heb een goed idee.
Ik vraag Leonidas om jouw hand.
Nu het oorlog is, mag de koning mijn vader vervangen.
Ik zal met mijn tante praten.
Ik hou van je, Ellas. Ik heb nooit van een ander gehouden.
Ik hield al van je toen we nog kinderen waren.
Nu kunnen we trouwen.
- Ik verlang naar je. - Ik weet het. En ik verlang ook naarjou.
Maar we moeten wachten.
Waarom? Jij bent de mijne, ik ben de jouwe. Wat kan ons nog scheiden?
Alleen wijzelf, Phylon. Nog eventjes.
Ik heb tijd nodig om na te denken.
We moeten sterk zijn.
We zijn Spartanen.
Je kent het gezegde: Als de regen gevallen is, kan het niet meer terug naar de lucht.
Sinds wanneer zijn Spartanen bang voor een beetje regen?
Phylon, zoon van Gryllus, spoedig zul je ons land verdedigen.
Wil je de heilige wetten van een Spartaanse krijger aanhoren?
Dit zijn ze.
Stel vrijheid boven je leven, stel deugd boven plezier,
verdraag pijn en ontberingen in stilte.
Doe watje wordt opgedragen,
strijd onbevreesd tegen de vijanden van Griekenland
tot de overwinning of de dood erop volgt.
Ik neem de plaats in van je overleden moeder,
en geef je
dit schild.
Je moet vijf woorden onthouden:
- Wat betekent dat? - Met dit, of op dit.
Kom als overwinnaar terug met dit schild, of dood op dit schild.
Wij, de Ouden van Sparta, hebben een heilige taak:
Het Spartaanse bloed beschermen
en zorgen dat dat waardevolle bloed niet vergoten wordt
ver van onze geboortegrond.
Dus onze mannen moeten niet naar het noorden?
Niet noordelijker dan Korinthe.
Wij moeten niet het zondige Athene verdedigen,
maar Zuid-Griekenland. Daar wonen we en hebben we bondgenoten.
Gegroet.
- Gegroet, koning Leotychidas. - Gegroet, koning Leonidas.
Gegroet, vrienden.
Ik heb belangrijk nieuws.
Sparta zal Griekenland aanvoeren
in de strijd tegen Perzië zowel te land als ter zee.
Athene heeft het bevel over de vloot aan ons afgestaan.
- De Raad moet beslissen wat Sparta doet. - Maar de Raad moet wel snel beslissen...
Zodat we op tijd de verdedigingslinie kunnen bereiken.
- Waar? - De pas van Thermopylae.
- Allicht. Die beschermt Athene. - Nee, die pas beschermt Griekenland.
Het gaat nu niet om steden, maar om Griekenland.
Eenheid is het enige wapen tegen de slavernij.
Ik ben geen politicus,
maar ik wil hiervoor pleiten tot de nieuwe ochtend aanbreekt.
Natuurlijk zal ik met hem spreken overjou en Phylon.
Jullie tweeën moeten trouwen.
Waar blijft hij toch?
Hij ging direct naar de Raad, zonder eerst thuis te komen.
- Dat doet hij anders nooit. - Dit zijn gevaarlijke tijden.
Iedereen praat over de oorlog en de mars naar het noorden.
- Ik heb je nog niet eens begroet. - En je vraagt niet naar je zoon.
Gaat het goed met hem?
Vandaag speelde hij met zijn speelgoedzwaard
en versloeg een jongen die een kop groter was dan hij.
Zijn strijdkreet was helemaal op de markt te horen.
Schreeuwers zijn nog geen wijzen. Je had Xenathon moeten horen.
Hij schreeuwde om isolatie van Sparta.
- Maar hij houdt van ons land. - Hij haat Athene meer.
Zijn twee zonen zijn door Atheners gedood in de strijd.
Gestorven kinderen vergeetje ook niet zomaar.
Herinnering hoeft nog geen bittere haat te worden.
Die man is gevaarlijk. Hij kan de Raad beïnvloeden.
Ik kan niet ongehoorzaam zijn, maar ook mijn belofte niet breken.
Ik heb Themistocles beloofd dat ik Thermopylae zou verdedigen.
Maar dat is zo ver weg.
Voor 'n Griek is geen enkel deel van het land ver.
Je bent moe, lieveling.
Voor de zon opkomt, moet je uitrusten.
Het is al na middernacht.
Kijk 's hoe donker de hemel is.
Toen jij weg was, ben ik bij Megistias geweest, de oude priester.
Hij heeft een lam geofferd en de ingewanden gelezen.
Hij zei dat ons beiden groot geluk te wachten stond.
Datjij de beroemdste Spartaanse koning aller tijden zult zijn.
En hij zei dat in de komende eeuwen
vrouwen liederen zullen zingen over mijn liefde voorjou.
Leonidas, deze man heeft urgent nieuws.
Themistocles smeekt ons naar het noorden te komen.
Zeg maar dat we vandaag vertrekken.
De voorspelling van het orakel van Delphi is aangekomen.
Waarschuw mijn lijfwacht.
Bewoners van het roemrijke Sparta, dit is jullie lot:
Ofwel uw beroemde stad wordt ingenomen door de Perzen
of, als uw stad gespaard wordt
zal Sparta rouwen om de dood van een van zijn koningen.
Je mag gaan.
De priesteres heeft gesproken.
En de betekenis is duidelijk. Het is of Sparta, of 'n Spartaanse koning.
- Ik ga de uitdaging aan. - Wat moeten we doen, volgens u?
Het leger moet direct vertrekken.
U moet toestemming geven om tijdens 't feest te vertrekken.
Spartanen gaan niet aan hun heilige feesten voorbij.
En ook niet aan Griekenland.
Mijn lijfwacht, waar de Raad niets over te zeggen heeft, is paraat.
Alle andere troepen wachten. Laat ze niet te lang wachten, vrienden.
Laat me eens naar je kijken.
Wat ben je knap. Die rode mantels staan mannen zo goed.
Zo kan de vijand nooit Spartaans bloed zien.
Morgen gaan we weg. Ik moet nu naar de koning.
Ik heb al met mijn tante gepraat.
Mijn vader wacht al in het huis van de koning.
Hier heb ik zo lang op gewacht. Eindelijk word je mijn vrouw.
De vrouw van een Spartaanse strijder.
Ik zal tien Perzische slavinnen voor je meenemen.
Als je er ook maar één meeneemt, ben je een dode Spartaan.
Zodra de Raad de oorlog verklaart neem ik het bevel over het hele leger.
Koning Leotychidas blijft hier, zoals de wet voorschrijft.
Pentheus, de zoon van Salas, is mijn onderbevelhebber.
Dank u voor deze eer.
- Mag ik een persoonlijk verzoek indienen? - Natuurlijk.
Mijn dochter en Phylon wachten buiten.
Hij wil u spreken over iets wat onze beide families aangaat.
Laat ze maar binnenkomen.
Zeg 't maar, Phylon.
Ik vraag uw toestemming om met Ellas te trouwen.
Haar vader gaat akkoord, maar daar mijn vader in Thracië is,
verzoek ik u zijn honneurs waar te nemen.
- Heb je nog iets van 'm gehoord? - Sinds z'n vertrek niet meer.
Hij had al lang terug moeten zijn.
Heb je enig idee wat deze vertraging veroorzaakt heeft?
Is er iets mis?
Agathon denkt van wel.
Toen ik door de Perzen gemarteld werd, zag ikje vader in hun kamp.
- Dat kan niet. - Samen met ex-koning Demaratus.
- Onmogelijk. - Ik ben geen leugenaar.
- Misschien vergist u zich. - Ik heb hem gesproken.
De striem van mijn zweep staat nog in zijn gezicht.
Ik smeek u, bij de onsterfelijke goden: Laat me deze schande wegnemen.
Laat me strijden en laat me sterven als een Spartaan.
Als vrij man ben je niet verantwoordelijk voor je vaders daden.
Maar ik kan mijn soldaten niet vragen om de zoon van een verrader te accepteren.
Punt uit.
Leverje mantel maar in.
Je mag gaan.
Ik kan hem nergens vinden.
Ik ben bang. Wat moet ik toch doen?
Beheers je.
Sparta verleent zijn vrouwen veel vrijheid. In ruil daarvoor eist hij kracht.
Hoe kan ik nu sterk zijn? Ik hou van hem.
Je moet sterk zijn.
Een moeder doodde eens haar zoon omdat hij 'n wond in zijn rug had.
Phylon zou de vijand nooit de rug toekeren, als hij mocht vechten.
Ik ben geen generaal. Ik kan ze niet bevelen hem mee te nemen.
Hoe kunt u zo praten? U kent hem. Zijn moeder was uw vriendin.
Dat doet er niet toe.
Heb je het al gehoord? De Raad heeft een beslissing genomen:
Het Spartaanse leger zal ons land verdedigen tegen Perzië.
De mannen dienen te vertrekken na het feest van Carnea.
- Dus niet vandaag. - Zeker wel.
En tegen de Raad in gaan?
- Over m'n lijfwacht hebben ze niks te zeggen. - Dat is 300 man.
Ik heb 't nu eenmaal beloofd.
- Dit is waanzin. - Feestvieren en de oorlog verliezen ook.
- Laat je ons even alleen, Ellas? - Het spijt me vreselijk.
Dat weet ik.
Wacht toch tot na het feest.
Dan kun je als 'n echte koning het hele leger aanvoeren.
- Het is maar een paar dagen. - Vandaag is misschien al te laat.
Ons land wacht op de Spartanen.
Op slechts 300 man?
Voor Spartanen is het aantal soldaten onbelangrijk.
Wij zijn de voorhoede. De rest volgt na het feest.
En als de Perzen jullie daarvoor al aanvallen?
Dan strijden we alleen.
Lieveling,
ik weet hoe moedig je bent. Ik ben trots op je.
Maar soms is voorzichtigheid...
Ik weet niet wat ik zeg.
Ik weet alleen dat ik niet zonderje kan.
Je moet me vertrouwen, Gorgo. Ik hou meer van jou dan van het leven zelf.
Je mag niet sterven. Dat zou ook mijn dood betekenen.
Leonidas, de mannen zijn gereed.
Volgens de wet mag ik 300 man meenemen.
Vervang de mannen zonder zonen door vrijwilligers met zonen.
Er mag geen enkele Spartaanse familie uitsterven.
- Wat doe jij nou hier? - Ik hou van je.
Hoe kan dat? Ik ben verworpen door mijn volk.
Ik heb geen eer, land, naam of huis.
- Ik ben 'n verstotene. - Ik ook.
Ik ben weggegaan uit 't huis van mijn vader. Ik ga alleen terug als jij meekomt.
Sparta wil me niet.
Ik schaam me voor je. De koning wil je niet mee hebben.
Maar Je bent vrij en je bent soldaat.
Als je dat bewijst, neemt hij je wel terug.
- Hoe kan ik dat bewijzen? - In elk geval niet doorjezelf te doden.
Kijk.
Mijn schild.
Ja, je schild. Weet je nog wat mijn tante zei toen ze het aan je gaf?
Overwinning of dood.
Pakje schild en ga achter onze soldaten aan.
Laat ze zien dat je een man en een Spartaan bent.
Ik zal naar je kijken.
Kijk.
Driehonderd man tegen heel Azië.
Nee, driehonderd plus één.
En allemaal Spartanen.
Halt.
Hier, bij de Baai van Lokris, ontmoeten we Themistocles.
We rusten uit tot de zon ondergaat.
Vannacht gaan we verder. Bij zonsopkomst zijn we in Thermopylae.
Kijk. Daar heb je hem.
Breng Themistocles naar die vissershut.
- Wil je je even opfrissen? - Ik wil alleen even zitten.
- Ben je ziek? - Nee, natuurlijk niet.
Ik ben alleen moe, en ik heb het koud.
Je rilt.
Je eet al twee dagen niet. Je had thuis moeten blijven.
We blijven hier even uitrusten.
Er liggen 271 schepen van ons in de zee- engte. De Perzen liggen in de baai erachter.
1200 oorlogsschepen plus nog wat hulpschepen.
Dan is hun strijdmacht zes keer zo groot.
Maar in de nauwe wateren kunnen we ons goed weren.
- Hoeveel man heb je meegebracht? - 300 Spartanen.
Mijn lijfwacht. De anderen volgen na het festival.
- Alweer een festival? - Wij zijn een vroom volk.
Dat weet ik.
Wie weet word ik nog wel 's vroom. Het is beter dan de politiek.
Met de goden achterje kun je veel onverantwoordelijker zijn.
We hebben de goden nodig. Dit is niet het moment voor oneerbiedige opmerkingen.
Vergeef me, mijn vriend.
- Gegroet, vrienden. Leonidas. - Demophilus.
We hoorden dat Sparta oprukt.
Eindelijk heb ikje ingehaald. Jouw mannen zijn bliksemsnel.
We gaan naar Thermopylae.
Weet ik. Mogen mijn strijders uit Thespiai zich bij je aansluiten?
- Met z'n hoevelen zijn jullie? - 700, allen vrijwilligers.
Ze lieten zich niet tegenhouden nu Sparta de oorlog leidt.
- Waar komen we samen. - Bij zonsopkomst in Thermopylae.
Prima. Maar wacht met moorden tot wij er zijn.
Laat in je enthousiasme iets voor ons over.
Wij zijn ook Grieken.
Hoorde je dat?
Is dit het begin van het wonder waarop we gewacht hebben?
Laten we bidden van wel.
Sommigen noemen me een geboren politicus.
En een cynicus en een bedrieger. Ze hebben het allemaal mis.
Ik ben een sentimentele oude dwaas die verliefd is op een droom:
Één vrij, verenigd Griekenland.
Dat is geen droom.
We hadden moeten zeggen dat we maar met 300 man zijn.
Ik heb al rondgestrooid dat 't hele Spartaanse leger onderweg is.
- Maar dat is niet waar. - De waarheid is 'n koppige wijn.
Een politicus moet nooit denken dat anderen dat aankunnen.
- Gelukkig ben ik maar 'n krijgsman. - Gelukkig ben ik politicus.
Samen kunnen we onze droom verwezenlijken.
Ik moet terug naar mijn schepen.
Laat de mannen zich klaarmaken.
Halt.
Spartanen, we hebben Thermopylae bereikt.
Het bevel luidt: We trekken ons hiervandaan niet meer terug.
Help.
Gegroet, vrienden. Ephialtes, kom snel water brengen.
Ze is ziek, het arme kind.
Ephialtes. Waar zit die onnozele hals?
- Uw vrouw? - Hoe ver is Thermopylae nog?
Niet ver. Voorbij die rotsen.
- Als u dat pad volgt... - Stil toch.
Neem haar mee naar binnen.
Draag haar.
Voorzichtig, doe haar geen pijn.
Mannen. Een geit heeft nog meer verstand.
Wie begrijpt er iets van de goden?
Ze scheppen mooie meisjes en maken er dan echtgenotes van.
- Ons eerste bezoek in jaren. - Fijn dat u ons onderdak biedt.
Mijn vrouw en ik hoeden hier ons hele leven al geiten.
Morgenochtend is ze weer beter. Maar haar voeten zijn opgezet.
- We wonen hier 'n eind vandaan. - Athene?
Hebt u nooit van Sparta gehoord?
Ze zeggen weinig, vechten veel, eten zwarte soep.
En de meisjes lopen naakt rond.
- Dat heb ik gehoord. - Wanneer?
- Toen ik nog jong was. - Nog wat melk, Ephialtes?
Nee.
Ik ga voor de geiten zorgen. Ik heb vannacht 'n wolf gehoord.
- Uw zoon? - Waar zie je ons voor aan?
We weten niet waar ie vandaan komt. Hij kwam hier op 'n dag.
Na een ruzie met de mensen in het dal.
Misschien is ie 'n ontsnapte slaaf of een dief.
Maar in de bergen is iedereen gelijk.
Weet u iets van de Perzen?
We zien ze als het helder is.
Kom maar 's mee.
Kijk, tussen die twee heuvels.
- Zijn ze daar al lang? - Een paar dagen. En ze blijven komen.
Elke dag zijn er meer kampvuren.
Gelukkig is dit de enige weg door de bergen.
Je bedoelt: Gelukkig dat ze geen andere weg kennen.
- Is die er dan? - Ja, een oud geitenpad.
Het slingert door de bergen en komt achter de pas uit.
Het wordt niet meer gebruikt, maar het is er nog steeds.
Als de Perzen daar achter komen, zitten onze mannen in de val.
Koning Xerxes heeft vast veel goud over voor die informatie.
We gaan naar binnen, het wordt koud. Dan praten we daar verder.
Anders word jij ook nog ziek.
Dit is de middelste doorgang.
Het is te smal om in verspreide formatie te vechten.
We gebruiken onze omsingeltactieken.
De rest moet maar goed op de Spartanen letten.
Houden we ze in hun eigen eenheden?
Ja, mannen sterven liever tussen vrienden.
- Wie bent u? - Een geitenhoeder.
Ik ken de bergen goed. Vanuit het noorden leidt er 'n pad doorheen.
Een slecht pad, maar de Perzen zouden 't kunnen gebruiken.
We weten dat er een pad is, maar we kunnen het niet vinden.
Ik laat het u wel zien. Het loopt dwars door de bergen.
Snel, die vervloekte barbaren zijn er vast ook al naar op zoek.
Agathon, laat de troepen uit Phocis dat pad bewaken.
Bedankt, vriend. Als ik goud had, zou ik het je geven.
We hebben alleen wapens. Zoek 't beste zwaard uit.
Ik doe dit niet voor goud. En ik ben te oud voor een zwaard.
Als ikjonger was, zou ik met u mee strijden.
Kom, vriend. Het is een lange tocht.
Xerxes heeft miljoenen mannen. Wij hebben Grieken.
Het lijkt me sterk dat er maar één weg door de bergen is.
Ik heb nooit van een andere weg gehoord.
Waar is het Griekse leger?
Het Griekse kamp is ver voorbij Thermopylae.
Een klein leger. Ze wachten vast nog op versterking.
Hoe meer, hoe beter. Dan roeien we ze allemaal in één gevecht uit.
- En de pas? - Bezet door een paar Spartanen.
Ze bouwen de muur weer op en slijpen hun wapens.
- De dwazen. - Het is geen goed teken.
Dan zullen ze zeker vechten, of er nu versterking komt of niet.
Ze zijn gek.
Ik kan me niet indenken waarom je koning wilt zijn over zo'n volk.
Ik neem ze gevangen en neem ze in kooien mee naar Perzië.
Hoogheid.
Cyrus.
Mijn broer.
Hoe is dit gebeurd?
Vertel op.
We waren op patrouille, vlak bij de pas.
Plotseling vielen de Spartanen ons aan, als duivels.
We vochten, maar het was er zo nauw dat we niks konden doen.
Hydarnes, geef mijn broer een eervolle begrafenis.
En wat deze lafaards aangaat... Begraaf hen ook.
Levend.
Heer, ik ben een krijgsheer en doden is mijn plicht. Als ik u beledig, sterf ik er graag voor.
Maar ik moet u waarschuwen.
U hebt zich slecht laten adviseren. Als we de pas hadden bezet...
Ja, ik heb te veel naar anderen geluisterd. Maar dat is voorbij.
Mardonius.
Morgen nemen we de pas in en marcheren we voort.
Ik wil geen gevangenen of slaven. Elke Griek moet dood.
Goed, heer.
Geef je mannen nog één nacht, en dood daarna al hun vrouwen.
Er zijn genoeg vrouwen in Sparta en Athene.
Ik wil dat mijn mannen zich op hen storten.
Goed, heer.
Goed werk, Myron. Er zijn niet veel Perzen ontkomen.
Het was een makkie. Vijf van ons tegen slechts tien van hen.
Er is wat beweging in hun kamp. Ze gaan ons morgen vast aanvallen.
We hebben nog een dag nodig om die muur op te bouwen.
Die dag moeten we winnen.
Is dat de tent van de koning, bij het water?
Zoek dertig goede zwemmers voor me uit.
- Ik kon al zwemmen toen ik vier was. - Nee, jij moet hier het bevel overnemen.
Maar stel datjij gedood wordt.
Dan strijdt Griekenland des te feller.
Zonder Xerxes valt die meute uiteen.
Zorg dat de mannen bij zonsondergang bij die rots zijn.
Ik blijf vannacht hier. Ga maar terug, vriend. En bedankt.
Wees stil en snel. Als ik omkom, neemt Pentheus het bevel over.
Stilte.
- Waar is de koning? - Op bezoek bij de koningin.
Hoogheid.
Kom binnen.
Alarm. Er is brand op de oever.
Het kamp van de koning staat in brand.
Breng m'n boot in gereedheid.
- En? - De slagader is niet geraakt.
Even kijken.
Deze dag zal in vrede voorbijgaan. Dat zie ik aan de speer.
Het bloed stolt goed.
Jouw voorspellingen komen altijd uit, Megistias.
Het is minstens tot morgen een chaos in het Perzische kamp.
Waar is die jonge dwaas?
Hij heeft mijn leven gered.
Dat weet ik. Maar hij heeft ook zijn bevelen niet opgevolgd.
In oorlogstijd staat daar de doodstraf op.
Het wordt dus de dood.
Geef 'm zijn wapens en een rode mantel.
Want alleen zo hoort een Spartaan tegenwoordig te sterven.
Het halve kamp in as, ikzelf bijna gevangengenomen.
Door 'n paar Grieken. Waar waren jouw mannen?
Die Spartanen zijn geen mensen. Ze zien in het donker, als katten.
Dat is geen antwoord. Ik word omringd door onkundige dwazen.
Angst, paniek, wanorde.
En dit leger moest de wereld nog wel veroveren.
De dienstplichtigen raakten in paniek. Vanavond is de orde hersteld.
Maar deze dag is verloren, en de Spartanen zitten nog in de pas.
Morgenmiddag om twaalf uur moeten ze allemaal dood zijn.
Anders zullen jullie het met je leven bekopen.
Verdwijn.
Ze doden onze vrouwen.
- Je bent weer een Spartaan. - Ik mocht terugkomen.
- Je hebt vast iets moedigs gedaan. - Niets bijzonders.
- En hoe is het met jou? - Ik heb geen koorts meer.
Dankzij de kruiden van Toris, die schat.
Ik schaam me nu niet meer voor mezelf.
Ik heb me nooit voor je geschaamd. Je bent een goed soldaat.
Maar...
Ik heb goed naar Samos en Toris gekeken. Het zijn goede mensen.
Ze weten niets van eer en glorie.
Maar Toris weet haar man elke nacht naast zich.
Ze leven voor zichzelf en doen niemand kwaad.
Is het een misdaad om in vrede te willen leven?
Nee, maar zo moet je niet praten.
- Je hebt me zelf 't schild gegeven. - Dat weet ik ook wel.
Voor een Spartaan is het leven een voorbereiding op de dood.
Maar waarom moet onze liefde vertrapt worden in bloed?
We moeten bereid zijn te sterven voor ons land.
Maar ik wil als een overwinnaar bij je terugkomen.
Er zijn zoveel vijanden. En jullie zijn maar met 300 man.
We hebben hulp uit andere steden.
Sparta zal als eerste sneuvelen.
- En waar is ons leger? - Dat komt nog wel.
- Wanneer? - Ze komen heus wel.
Ons volk laat ons echt niet in de steek.
- Dat zijn Leonidas' paarden. - En de bediende van mijn tante.
Er is vast belangrijk nieuws uit Sparta. Ik moet naar het kamp.
Ellas, ik moet weg.
Mijn vrouw is slim. Als de bediende gevangengenomen was,
was de boodschap nooit gevonden onder de was.
Zullen we je alleen laten, Leonidas?
Nee.
Dit nieuws gaat ons allemaal aan.
Onze troepen komen niet.
Waarom niet?
De Raad wil de Isthmos van Korinthe versterken en binnen die grens blijven.
- Dan kunnen we niet hier blijven. - Jawel en we moeten wel.
Het tegendeel is ons niet bevolen en we zijn ons land iets verplicht.
Andere Grieken zijn ons gevolgd omdat ze ons geloofden.
We blijven hier en houden stand.
- Hoe lang? - Tot we winnen.
Of sterven.
Gegroet, vrienden. Wat zijn de voortekenen?
Vannacht was hier een leeuwin met haarjongen.
Ze jankte, alsof ze om genade voor haarjongen smeekte.
Dat is een slecht voorteken voor Perzië.
Ik aanvaard het.
De Spartanen vallen als eersten aan. De anderen wachten tot ik ze laat halen.
- Mijn mannen willen vechten. - Zoals alle Grieken.
De Spartanen waren hier 't eerst. Wij gaan voorop,
en de anderen komen zodra ze het bevel krijgen.
Jullie kunnen gaan.
- Hoeveel zijn het er? - 20.000.
De rest marcheert door de pas zodra die vrij is.
Over vier dagen zijn we in Athene.
Mardonius stelt de ruiters op achter de infanterie.
Vlak voordat we bij de vijand zijn
zal de cavalerie de Spartanen verrassen en gevangennemen.
Ik laat Leonidas aan een plank spijkeren
en zal tijdens ons middagmaal toekijken hoe hij sterft.
Laten we er in vrede van genieten.
De vijand komt naderbij.
Goed zo. Dat betekent dat wij ook dichter bij hen komen.
Speren.
Ze doen net alsof de infanterie gaat aanvallen.
Zorg dat Agathon en Pentheus zich voorbereiden op de ruiters.
Cavalerie.
Spartanen.
Spartanen, aanvallen.
Drijf ze het water in.
Laat ze niet ontkomen.
- Wat krijgen we nu? - Hij heeft onze tactiek voorzien.
Hij heeft onze ruiters gedood, en de infanterie verrast.
Hij slacht mijn mannen af. De lafaards.
Nee, heer. Onze mannen zijn dapper. Maar die Spartanen zijn vechtmachines.
- Wat is er? - Een Perzische gezant.
Hydarnes wil je spreken.
- Zal ik hem hierheen brengen? - Nee, dan ziet hij de verdedigingswerken.
Pak een schone mantel voor me.
Hoeveel mannen wil je mee?
Een Spartaanse koning kan wel zonder escorte naar 'n Perziër.
- Gegroet, Leonidas. - Gegroet.
De koning bewondert de moed van u en uw mannen.
Zeg maar dat hij vandaag nog meer bewondering voor ons krijgt.
Met koppigheid bereikt u niets. Uiteindelijk verliest u deze strijd toch.
Wellicht.
Maar tegen die tijd hebt u uw oorlog verloren.
Dat van gisteren waren maar plaagstoten.
Als we vandaag aanvallen, zullen onze pijlen de zon vernietigen.
Dan vechten we wel in de schaduw.
Deze slachtpartij is zinloos.
Lever uw wapens in, dan zal mijn koning u en uw Spartanen sparen.
Wat kan ik hem vertellen?
Kom ze maar halen.
Speren.
Bogen.
Speren.
Lijfwacht. Voorwaarts.
Verslagen door een stelletje wilden.
We maken het Leonidas ook makkelijk. Die pas is te nauw voor wagens.
- We moeten die pas innemen. - En snel. Stuur de Onsterfelijken.
- M'n lijfwacht? - Alleen zij kunnen die Spartanen aan.
Als we de Spartanen uitroeien, trekt de rest zich wel terug.
Goed dan, Hydarnes. Maarjij bent verantwoordelijk.
Pentheus, wat zou jij doen als je Xerxes was?
Verse troepen sturen. Mijn beste mannen.
Precies. Dat zijn zijn Onsterfelijken.
Het Perzische leger kijkt toe.
Als we hen verslaan, zullen de andere Perzen bang worden.
We trekken ons expres terug. Jij doet alsof je dood bent.
Leg de toortsen onder de wagen.
In positie, vrienden.
Wat nu?
Het was jouw idee. Van jou moest ik de Onsterfelijken sturen.
Hoe kan de rest nog vechten, na wat ze vandaag gezien hebben?
Heer, u hebt de macht om me te doden.
Hou je mond.
De dood is te goed voorjou. Ga uit mijn ogen.
Ik wil je onbeschaamde gezicht niet meer zien.
Weer een dag.
De Spartanen hebben goed gevochten.
De andere Grieken ook.
We kunnen Thermopylae in bezit houden.
Ik heb op een moment gewacht om je alleen te spreken.
Waarom?
Ik ga naar de vallei.
Dit is geen plek voorjou. Ga met mij mee. Dan geef ikje robijnen en goud.
Pas op, of ik ga slaan.
Jij mij slaan?
Mijn heer.
Artemisia. Jij hebt vast wel goed nieuws.
Was het maar waar.
- Je bent gewond. - Het is niets.
Je vloot had al even weinig succes als je leger.
Er zijn drie schepen gezonken.
Zelfs de goden spannen tegen me samen. M'n vloot wankelt, m'n troepen zijn opstandig.
De angst grijpt om zich heen als lepra. Wat moet ik doen?
Ophouden met die zinloze aanvallen die je mannen demoraliseren.
Nog één zo'n dag en je eigen troepen zullen je doden.
Beëindig deze oorlog.
M'n broers zijn dood, en Leonidas heeft de pas nog in bezit.
Ik heb gezworen hem te doden.
Het is Hydarnes' schuld.
Toen de Onsterfelijken faalden, zonk bij de rest hun hart.
Hart.
Ja, hij zal boeten met zijn hart.
Ik laat het eruit snijden en het me op een dienblad brengen.
Dan geef je je nederlaag toe. Er is een betere manier.
Zelfs de grootste koning kan de goden niet trotseren.
Zeg dat de goden je bevolen hebben terug te gaan naar Perzië.
Zo red je je eer, bevestig je je goddelijke afkomst,
en ontneem je Leonidas de overwinning.
Het was 'n donkere dag, toen de eerste vrouw ter wereld kwam.
Heer?
In een visioen heb ik mijn vader gezien.
Hij zei me de opstandige troepen te vernietigen,
en terug in Perzië een nieuw leger te vormen.
Ik durf 'm niet ongehoorzaam te zijn.
We vertrekken bij zonsopkomst. Laat alles in gereedheid brengen.
Goed, heer.
Nu weet ik waarom ze je de grote koning noemen.
Men zegt dat je moeder Griekse was en dat je 'n spionne bent.
Als dat zo blijkt te zijn laat ikje keel doorsnijden.
Het bot en de spieren zijn in orde.
Ik zal de wond met het ijzer dichten.
Help hem, Megistias. We hebben mannen als hij nodig.
Mijn heer.
Aanvaardt u alstublieft mijn geschenk:
- Wat dan? - De overwinning.
- Wat is dit voor grap? - Grap, heer?
Deze man zal u de overwinning brengen die u al hebt afgezworen.
Luister naar hem.
Wie ben je?
Mijn naam is Ephialtes. Ik woon in deze bergen.
Wat kom je hier doen?
- Ik ken een geheim pad door de bergen. - Hoe bedoel je?
Een oud geitenpad dat aan de andere kant van de pas uitkomt.
- Kun je ons erheen brengen? - Ik ben een arm man.
Nu niet meer. Dit is goud waard.
Zoveel goud als je dragen kunt.
Neem hem mee.
Herroep alle bevelen.
Stuur de helft van de Onsterfelijken met hem mee. Ik leid de troepen van hieruit.
Morgenvroeg vallen we Leonidas aan. Ga nu.
Nu krijg je Griekenland. Maakt dat je gelukkig?
Wie weet is het een valstrik. Die bergen zijn verraderlijk.
Je moet een gids meenemen.
- Ik heb niemand. - Jawel: Gryllus. Hij is hier met Demaratus.
Laat hem met je troepen meegaan.
Halt.
Breng me naar de koning. Ik ben Ellas.
Ik ben de nicht van de koningin.
Kom maar mee.
Vader.
Wat doe jij hier?
De Perzen komen door de bergen. Ik heb de vader van Phylon meegenomen.
We zijn verraden. De Perzen komen eraan, vanaf de andere kant.
Ik ben vannacht ontsnapt om u te waarschuwen.
- Verrader. - Dan zou hij nu niet hier zijn.
Laat de Spartanen zich bewapenen.
Artemisia heeft me gestuurd.
Rij terug door de pas.
De Grieken moeten zich op tijd terugtrekken.
Daarna kom ik terug. Ik ben geen boodschapper.
Jij doet watje gezegd wordt.
Deze boodschap betekent eeuwen van vrijheid voor Griekenland.
Zeg tegen de Spartanen dat wij hier blijven.
Ellas, je moet opschieten.
Zeg m'n vrouw dat ze goed voor onze zoon moet zorgen.
En dat ik aan hen beiden denk.
Dat zal ik doen, Leonidas.
Kom, kind.
Wat doe jij hier? Ga op pad met je mannen.
- Wij Thespianen blijven hier. - Dus je bent me ongehoorzaam.
Wij zijn gehoorzaam aan onze eer.
Waar moeten we vechten?
Je bent 'n slecht soldaat, maar 'n goede Griek.
Ga naar 't eind van de pas en hou die zo lang mogelijk in handen.
Hier.
Alleen Spartanen met zonen mogen vandaag strijden.
En jij hebt een van de beste.
Kom, oude vriend. Vandaag maken we onze eigen voortekens.
Het Griekse leger is grotendeels naar Opus gevlucht.
- Wie zitten er nog in de pas? - Alleen de Thespianen en de Spartanen.
De dwazen.
Had ik maar zuIke mannen om voor me te vechten.
Onsterfelijken, val aan.
Thespianen, val aan.
- Heb je het al gehoord? - Ik hoor 't net van Agathon.
We zijn verraden.
Haal directje schepen weg. Dit is onze laatste ochtend hier.
De schepen kunnen jullie ook meenemen.
Nee, wij blijven hier.
En de gewonden?
Die gaan alleen als overwinnaars naar huis.
Bij een nederlaag sterven ze met de anderen.
Ik zou graag bij je willen blijven.
Maar ik moet bij de vloot zijn als die bij Salamis vecht.
Ik weet dat je weinig geloof hecht aan voortekens.
Maar vannacht had Megistias een wel zeer wonderlijk visioen.
Vertel hem eens over je visioen.
Ik zag vele schepen in brand staan.
Met Perzische tekens op hun zeilen.
Xerxes zat op 'n marmeren troon, hij keek bedroefd en luisterde naar doodskreten.
Achter hem stond de godin Athene, in het wit gekleed
en met een gouden speer in haar hand.
Ze glimlachte.
Vertel hem de rest ook.
En een stem zei:
Goddelijk Salamis, je zult de vijanden van Griekenland doden
als er gezaaid wordt of als er geoogst wordt.
Bedankt.
Ze komen naderbij. Xerxes voert ze aan in zijn wagen.
Ik kom eraan.
We zullen toezien hoe je strijdt bij Salamis, Megistias en ik.
We zullen je niet teleurstellen, vriend.
Hydarnes valt de Thespianen achter ons aan.
We zijn afgesneden.
- En de anderen? - Die konden zich terugtrekken.
Laat Demophilus het zo lang mogelijk volhouden.
Spartanen.
De orders voor vandaag:
We kunnen de pas niet langer verdedigen.
Daarom gaan we aanvallen en zullen we Xerxes doden.
Sluit de gelederen.
Spartanen, voorwaarts.
Voorwaarts.
Rechterflank.
Neem het lichaam van Leonidas mee.
Halt.
Vorm een cirkel.
Uw Onsterfelijken hebben de Griekse achterhoede verslagen.
Je hoort wat hij zegt. Doe de Spartanen mijn laatste voorstel.
We hebben uw achterhoede uitgeroeid.
Maar de grote koning laat u in leven.
Als u ons 't lichaam van Leonidas geeft, mag u vertrekken.
- Wij blijven bij onze koning. - Uw situatie is hopeloos.
Nog even en u zult allen sterven.
Maar Griekenland zal leven.
Hoogheid, ze willen zich niet overgeven.
- Zullen we ze aanvallen? - Ik wil geen mannen meer opofferen.
Dood ze met pijl en boog.
Boogschutters.
O vreemdeling, zeg de Spartanen dat we hier liggen gehoorzaam aan hun woord.
Deze laatste boodschap herenigde de Grieken en bracht de victorie.
Eerst bij Salamis, zoals voorspeld, en toen bij Plataiai.
Maar het was meer dan een Griekse overwinning.
Het was een voorbeeld voor vrije mensen in de hele wereld
van wat een paar dappere mannen kunnen bereiken
als ze weigeren zich te onderwerpen aan tirannie.
De producers betuigen hun dank aan
de Koning en Koningin van de Hellenen, de Griekse regering,
het Helleens Leger en alle organisaties en personen
voor hun hartelijke medewerking aan deze film.
Ripped by: SkyFury